ستوان شهيد اسماعیل زارعيانتا آخرين گلوله در پادگان ماندند خيلي ها زير شني تانك ها يا بر اثر گلوله هاي بي شمار عراقي ها به شهادت رسيدند. تنها كسي كه زنده ماند افسر نيروي زميني ارتش ستوان اسماعيل زارعيان بود كه در امتداد رودخانه شناكنان خودش را نجات داد. ستوان در فتح المبين هم مجروح شد و دو ميله در پاهايش گذاشتند با اين حال بيمارستان را رها كرد و به جبهه رفت. او بر اثر جراحات آن قدر ضعيف شده بود كه در حين راه رفتن زمين مي خورد. در عمليات رمضان گلوله توپ به نزديكي آنها خورد و دست ستوان زارعيان قطع شد. او دست خود را برداشت و با دست ديگرش دستور پيشروي داد. دقايقي بعد گلوله اي ديگر منفجر شد و اين بار دست ديگر او قطع شد و به شهادت رسيد. ستوان زارعيان اعجوبه اي نظامي بود. راديو و تلويزيون عراق اسم او را بارها آورد و از او درخواست مي كرد كه تسليم شود.
ستوان اسماعیل زارعیان در مقابل نیرو های عراقی نشان داد که این بیشه هیچگاه خالی از شیر نیست مبارزات این ارتشی قهرمان آنچنان بلای جان سرداران عرب شده بود که عراقی ها او را در رادیو و تلوزیون مورد خطاب قرار داده و می گویند ستوان زارعیان تو می خواهی با یک 106 در مقابل سپاهیت ما بایستی؟ و چون این جوان ارتش ایران مقاومت و حملات پارتیزانی خود را ادامه میدهد عراق برای سر او جایزه تعیین می کند و از ستون پنجم خود می خواهد هر طور شده او را به قتل برسانند. ستوان زارعیان در رزم به نیاکانش اقتدا کرد و شجاعت و دلیری او در رزم به گفته هم رزمانش قوت قلبی بود برای آنها
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر